miércoles, 27 de noviembre de 2013

Night of the Trilobite!

¡La noche de los trilobites! Un futuro apocalíptico en el que trilobites voladores destruyen la humanidad con lasers. Al menos así lo imagina el ilustrador Martin Whitmore y lo plasma en camiseta Aardvark Tees. Por unos quince euros en su tienda de Etsy.


Y hablando de trilobites... si estás cerca de Barcelona quizá puede interesarte la conferencia de Jorge Esteve (Nanjing Institute of Geology and Palaeontology) hoy a las 12:00 en el Aula Magna de la Facultat de Geologia de la UB sobre trilobites. Será la primera del ciclo de conferencias "Amigos de Jordi M. de Gibert".



Bueno, y también aprovechamos para recordar que el Tercer Certamen Literario Koprolitos está en marcha... Que si, que tenéis hasta el día 22 de Diciembre para mandar los relatos... Pero que no lo dejéis pa lo último que luego vienen los lloros... Andarse a la guay, hacerme el favor...

martes, 26 de noviembre de 2013

The Animated Life of A.R. Wallace (2013)


El pasado 7 de Noviembre se cumplían 100 años del fallecimiento de Alfred Russell Wallace. Quizá a mucha gente no le suene este nombre, pero Wallace, que fue contemporáneo de Charles Darwin, propuso la idea de la evolución por selección natural casi al mismo tiempo que este. El periódico New York Times le dedicó su particular homenaje con este cortometraje de animación dirigido por Flora Lichtman y Sharon Shattuck (Sweet Fern Productions). Está en inglés, pero... ¿esto nos va a impedir saber algo más acerca de Wallace?

lunes, 25 de noviembre de 2013

Fusilando sin piedad: Sanjulián after Burian, Harryhausen y otros

Sanjulián. Sin título, fecha desconocida

Fotograma de King Kong, película de 1933 dirigida por Meriem C. Cooper y Ernest B. Schoedshack con efectos especiales de Willis O'Brien.


Manuel Pérez-Sanjulián Clemente, o simplemente Sanjulián, es un ilustrador barcelonés conocido por sus portadas de fantasía y terror para las editoriales de Josep Toutain y James Warren. Si bien algunas de sus obras tempranas se traen un cierto aire a Frank Frazetta, lo más característico de Sanjulián es su realismo minucioso de aspecto fotográfico. Parece ser que los colegas con los que compartía estudio en sus inicios le decían en tono jocoso "ahora con el pincel de un solo pelo", y es que Sanjulián es de los que agarran una foto y la clavan con todo lujo de detalles, cada arruguita, cada pestaña. Lo que suele llamarse "tener buena mano". Imaginación, en cambio... Porque ¿cómo se las ingenia este señor para representar con pelos y señales un motivo del que no existe referencia fotográfica alguna, por ejemplo un dinosaurio? Pues fusilando sin piedad los dinosaurios representados por otros. Ahí van unos cuantos "parecidos razonables":


Sanjulián. Cubierta de Creepy # 60, febrero de 1974

 
Zdenek Burian. Gorgosaurus & Scolosaurus, 1955

Sanjulián. Cubierta de Creepy #78, marzo de 1976

Póster de la película de 1969 The valley of Gwangi, dirigida por Jim O'Connolly con efectos especiales de Ray Harryhausen

Sanjulián. Cubierta de la edición de 1984 de Dinosaur Tales de Ray Bradbury

Cubierta de agosto de 1969 de la revista Animals con modelo de Arthur Hayward, colaborador de Ray Harryhausen en The Valley of Gwangi

Sanjulián. Sin título, fecha desconocida.

John Gurche. Cubierta de la edición de 1986 del libro de Robert Bakker The dinosaur heresies

Sanjulián. Sin título, fecha desconocida

 Muy Interesante 134, agosto de 1992 (pie de foto: "Museo de la Ciència")

 Sanjulián. Sin título, fecha desconocida.

Fotograma de The Valley of Gwangi, 1969

viernes, 22 de noviembre de 2013

Pappa Kapsyl / Daddy Donut - Tyrannosaurus Rex

El artista sueco Carl-Otto Johansson se autodenominó Pappa Kapsyl (Daddy Donut en su versión inglesa) para dar rienda suelta a tres de sus pasiones: la música, los niños y los dinosaurios. De esta forma realizó el disco "Dinosaur Songs", con doce canciones dedicadas a los reptiles mesozoicos.

El disco se grabó durante 2012 y la versión sueca se editó en Octubre de este año en el sello de Johansson, llamado Pennybags. Este año 2013 comenzó a trabajar en la versión inglesa, que acabó viendo la luz en Agosto. Los dinosaurios más conocidos aparecen en el disco: el braquiosaurio, el triceratops, el brontosaurio (y es consciente de que ya no es una especie válida), el pterosaurio (también es consciente de que no es un dinosaurio) y como no, el tiranosaurio. Esta es la versión sueca:



La letra es la siguiente:

Tyrannosaurus Rex
han tycker inte om kex
han gillar bara kött
han käkar bara sånt som är dött
kadaver och annat gött
sen blir han lite trött

Tyrannosaurus Rex
han tycker inte om kex
han gillar bara kött
han käkar bara sånt som är dött
kadaver och annat gött
kanske en och annan mört
sen blir han lite trött

Y esta es la versión en inglés:


Aquí la letra:

I’m Tyrannosaurus rex
breaking everybody’s necks
trying to find some meat
that’s what I like to eat
I would eat your Grandpa’s feet
They taste oh so sweet

I’m tyrannosaurus rex
breaking everybody’s necks
trying to find some meat
that’s what I like to eat
I would eat your Grandpa’s feet
as an after dinner treat
They taste oh so sweet

Además de esta faceta como artista infantil, Carl-Otto Johansson también tiene su carrera como cantante solista, proyecto que ha llamado Orphan Songs. Supongo que volveremos a hablar de Pappa Kapsyl / Daddy Donut en el futuro...


Una vez más, su excelentísima majestad El Niño de Fórnea nos chivó la existencia de estas tonadillas. Muchas gracias.

jueves, 21 de noviembre de 2013

Dinovember

TODOS LOS AÑOS, MI ESPOSA Y YO DEDICAMOS EL MES DE NOVIEMBRE A COVENCER A NUESTROS HIJOS DE QUE, MIENTRAS ELLOS DUERMEN, SUS DINOSAURIOS DE PLÁSTICO COBRAN VIDA.

Esto comenzó de forma modesta. Los niños se despertaron para descubrir que los dinosaurios se habían metido en una caja de cereales y la habían liado parda en la mesa de la cocina.

A la mañana siguiente, los dinosaurios se habían subido a la mesa de la cocina para atacar el frutero.

Un día después, se las habían arreglado para romper la nevera y servirse ellos mismos un cartón de huevos. "Uh-oh", escuchamos a nuestras hijas susurrar. "A mamá y a papá no les va a gustar esto..."

Las cosas se precipitaron a partir de ahí. Cada vez con más frecuencia, las travesuras de los dinos eran todo menos ordenadas. Son dinosaurios, después de todo.

Para ser justos, se lo hicieron limpiar a ellos mismos de vez en cuando.

No obstante, por lo general, los dinosaurios son como cualquier otra persona, y solo buscan pasar un buen rato.

¿POR QUÉ HACEMOS ESTO? PORQUE EN LA ERA DE LOS iPads Y Netflix, NO QUEREMOS QUE NUESTROS HIJOS PIERDAN SU CAPACIDAD DE ASOMBRO Y SU IMAGINACIÓN. EN UN TIEMPO EN EL QUE LAS RESPUESTAS A TODAS LAS PREGUNTAS DEL MUNDO ESTÁN EN UNA WEB DE BUSQUEDA A DISTANCIA, QUEREMOS QUE NUESTROS HIJOS EXPERIMENTEN UN POCO DE MISTERIO. TODO LO QUE NECESITAS ES UN POCO DE TIEMPO Y ENERGÍA, CREATIVIDAD Y UNOS CUANTOS DINOSAURIOS DE PLÁSTICO.

LA INFANCIA ES FUGAZ, ASÍ QUE VAMOS A ASEGURARNOS DE QUE SEA DIVERTIDA MIENTRAS DURE.


Puedes seguir la iniciativa de la familia Tuma en su página de Facebook, Dinovember. Allí encontrarás muchas más fotos de este interesante proyecto.


Me lo chivaron Javi y Charly. ¡Gracias!

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP